Ethiek en Digitale Nazorg

Op 31 maart 2016 werd deze column op Uitvaart.nl gepubliceerd, met als titel: “Digitale nalatenschap, een zegen?” Een intrigerend en lezenswaardige tekst over de ethische kant van je digitale erfenis. Terecht om hierbij stil te staan. Wij krijgen tijdens presentaties gelukkig bijna standaard de vraag of nabestaanden wel automatisch recht hebben op de data van overledene en wat wij doen wanneer we op zaken stuiten als vreemdgaan of strafbare feiten. Precies de zaken die Mariska Overman – Bruntink aangeeft in haar column.

Digitale Nazorg

De column gaat ook over onze dienstverlening. Immers, Digitale Nazorg verleent diensten op het gebied van het toegankelijk maken van data aan nabestaanden. Precies wat in de column wordt beschreven als: “Diensten die nabestaanden helpen computers van een overleden dierbare te ontsluiten zodat bijvoorbeeld contactpersonen van de overledenen gevonden kunnen worden.” Wij voelen ons dan ook aangesproken als we zinnen lezen als: “Uiteraard wordt alles gebracht als handig en behulpzaam.” En “Voor mij voelt het alsof je in iemands dagboek kijkt, en dat voelt verkeerd.” Tijdens elk intakegesprek komen dit soort onderwerpen aan de orde en onze ervaring is dat nabestaanden nooit lichtzinnig de keuze maken om ons te laten helpen met het ontsluiten van de data.

Suïcide

Zo worden wij geregeld benaderd na een suïcide. Nabestaanden blijven achter met een hoop vragen en, zoals iedereen in de uitvaartbranche weet, blijft men voortdurend op zoek naar antwoorden.
Dat wil niet zeggen dat wij die antwoorden altijd kunnen geven door ons onderzoek maar hierbij komen ook vaak mooie en dierbare herinneringen naar boven. Zo hebben wij in een eerdere blog beschreven hoe de ouders van hun minderjarige dochter erg blij waren met de onder meer verkregen foto’s vanaf een mobiele telefoon waar ze anders nooit over hadden kunnen beschikken.

Hoever reikt privacy na overlijden?

Blijft de vraag natuurlijk ook hoe het zit met de privacy. De erfgenamen worden veelal de rechtmatige eigenaar van de goederen van de overledene, al dan niet verbonden aan een verklaring van erfrecht. Zij hebben hierdoor het volledige beheer over deze goederen (en hun inhoud) en kunnen de telefoon of computer dus bewaren, verkopen, vernietigen of laten onderzoeken.

Een dubbelleven

Tijdens een presentatie voor één van onze klanten werd aan ons de vraag gesteld wat we doen met informatie die erop duidt dat overledene er een geheim ander leven op nahield, bijvoorbeeld een buitenechtelijke relatie. Daar zijn we heel zwart-wit in, wij oordelen niet maar dragen de data over. De enige uitzondering hierop is wanneer we op strafbare feiten stuiten. Bij die bewuste presentatie stelden we een wedervraag aan de aanwezigen: “Zou u het van u partner na overlijden willen weten als er sprake is geweest van een buitenechtelijke relatie?” Na een korte stilte en wat nadenken was het antwoord van de aanwezigen uiteindelijk unaniem: “Ja.”

Praat met elkaar

Met de laatste alinea van de column zijn we het volledig eens: Praat met elkaar en, hoe on-commercieel het ook klinkt, zorg ervoor dat wij niet ingehuurd hoeven te worden. Weet elkaars wachtwoorden en wensen. Geef aan of je online accounts afgesloten moeten worden of juist niet. Want zelfs als wij toegang krijgen tot de data, kunnen wij de antwoorden op dit soort vragen niet vinden. En niemand kan het je meer vragen.

Leave a comment

You must be logged in to post a comment.