Dagboek van een smartphone

“Dit is het meest recente wat we van haar hebben, maar waar we het minst mee kunnen…” De ouders van de 15-jarige Suzette overhandigen mij vervolgens de mobiele telefoon van hun dochter.

Het is november 2014, een van de weinige koude dagen die winter. Suzette is met haar klas een dagje uit geweest naar een pretpark. Daar had de hele klas zich al weken op verheugd. “Nee, geen pakje brood mam, we nemen daar een patatje!” Een kus op de wang van haar moeder, rugzak en telefoon mee en samen met vriendin Nienke naar school fietsen. De bus vertrekt precies om 08:30 uur en ze willen die niet missen!

Ondanks dat het de hele dag een beetje mistig is en de temperatuur net onder nul is, heeft de klas een geweldige dag. “Is gezellig mam, leuke foto’s. Tot vanavond! X” krijgt haar moeder te lezen in een WhatsApp’je die middag.Rugzak

rugzak

Tijdens de terugreis worden er nog grappen gemaakt over laat thuiskomen. De bus komt door plaatselijke gladheid niet bij het schoolplein omdat een lichte helling bevroren blijkt. De aangegeven aankomsttijd van 17:00 uur gaan ze niet halen.

De twee docenten voelen zich daar zelfs nog ongemakkelijk bij, omdat sommige ouders hun kinderen zouden ophalen bij het schoolplein. Behalve dat ze nu nog even moeten wachten, komt de klas straks lopend aanzetten in plaats van dat ze keurig voor de school worden afgezet. Ze waarschuwen nog wel even voor de gladheid, maar de bus stroomt al leeg. Het is tenslotte maar 5 minuten lopen naar school en van daaruit kunnen ze met de fiets of met hun ouders weer naar huis.

Als de ouders die avond om 18:30 uur nog niets gehoord of gezien hebben van Suzette zijn ze ongerust en bellen ze met vriendin Nienke, maar krijgen ze die ook niet te pakken. Ook de ouders van Nienke reageren niet. Vrijwel op hetzelfde moment gaat de bel en staan er twee politieagenten voor de deur. Suzette blijkt onderweg naar huis noodlottig te zijn gevallen met haar fiets, vermoedelijk door de gladheid. Enkele voorbijgangers hebben meteen de politie en ambulance gebeld en zich ontfermd over Nienke die in een shock verkeerde.

In de rugzak vond de politie het adres van Suzette en kwamen zo bij haar ouders. De agenten zijn zichtbaar aangeslagen als ze de ouders vertellen wat er is gebeurd. Ze vragen de ouders mee te gaan voor een confrontatie. Er is sprake van een tragisch ongeval zonder schuldige en nog diezelfde avond krijgen de ouders de fiets, rugzak en telefoon met het zo herkenbare hoesje van Suzette uit handen van de politie.

hoesje

Het is 3 maanden na de begrafenis van Suzette als haar ouders de moed hebben om de telefoon van Suzette te bekijken. Het scherm blijkt gebarsten en er zit een behoorlijke deuk in de rechter onderhoek. De telefoon start niet meer op en ook na een dag opladen blijkt hij niet te werken. Een telefoonreparatie winkel in de buurt probeert zowel een nieuw scherm als een nieuwe batterij. De telefoon reageert weer, al is het instabiel. Er wordt meteen om een toestelcode gevraagd. Haar geboortedatum blijkt het niet te zijn en ook “0000” wordt niet geaccepteerd. Als de postcode het ook niet blijkt te zijn, geeft het toestel aan dat nieuwe inlogpogingen worden geblokkeerd. Het reparatiebedrijf geeft nog de mogelijkheid om de telefoon terug te zetten naar de fabrieksinstellingen, maar dan zijn ze wel alle gegevens kwijt.

In de “Nabestaandenmap” van de uitvaartondernemer hadden ze wel een brochure gezien van Digitale Nazorg, maar daar hadden de ouders van Suzette op dat moment verder geen aandacht aan besteed. Nadat ze contact met mij hadden opgenomen, heb ik deze ouders bezocht en aangegeven dat wij zeker mogelijkheden hebben om de data op de mobiele telefoon inzichtelijk te maken. Zij moesten ons daarvoor wel toestemming geven. Acht dagen later hebben wij de gehele inhoud van de mobiele telefoon aan de ouders kunnen overhandigen op een USB-stick. Het toestel zelf is niet meer bruikbaar, maar de gegevens in de vorm van foto’s, filmpjes en berichten zijn een waardevolle, digitale erfenis voor de ouders van Suzette.

Leave a comment

You must be logged in to post a comment.