Kerstkoffer

Silver baubles in a business suitcase

Kerstkoffer

(Door: Sander van der Meer)

Tijdens presentaties met het onderwerp Digitale Nazorg, trekt het onderdeel ‘wachtwoorden en codes’ altijd veel aandacht. Want hoe kom je nu als nabestaanden bij die dierbare foto’s, filmpjes en muziek voor de mooie herinneringen of bij de documenten voor de noodzakelijke afwikkeling van de administratie? Met onze dienstverlening hebben wij al veel nabestaanden kunnen helpen met deze problematiek en kunnen wij ondertussen stellen dat als wij het niet kunnen, het technisch (en enigszins betaalbaar) ook niet mogelijk is.

Direct na afloop van een presentatie in november kwam er oudere man naar mij toe en verzocht mij mee te lopen naar zijn auto op de parkeerplaats. Hij vertelde ondertussen dat zijn vriendin nog iets had van haar man die 10 jaar geleden was overleden, maar dat zij niet bij de inhoud kon komen. Terwijl wij samen naar de kofferbak van zijn auto liepen, bedacht ik mij welk apparaat er 10 jaar geleden al was voorzien van een wachtwoord of code wat nu kennelijk nog steeds niet te benaderen was.

De man toont mij vervolgens een in nieuwstaat verkerende diplomatenkoffer, voorzien van twee cijfersloten en zegt: “Mijn vriendin weet niet dat ik deze koffer aan u aanbied, het is een verrassing. Zij is er nu aan toe om de inhoud te bekijken maar ze weet de code niet. Een paar mensen hebben al aangegeven dat ze met ‘geweld’ die koffer in 2 minuten open zouden kunnen maken maar dat wil ze niet! Ze wil helemaal geen schade aan de koffer en daarnaast zou ze zo graag willen weten wat de code is. Als in de koffer de bril met het bijzondere, groene montuur zou zitten van haar man, is dat het mooiste cadeau wat ze maar kan krijgen. Wij hopen op uw expertise”

Ik ben even stil. Verrast maar ook een beetje ontroerd geef ik de man aan dat wij ook dit gaan oplossen. De volgende dag pak ik de koffer. En hoewel het eigenlijk een kwestie is van ‘fingerspitzengevoel’ of alle 1000 mogelijkheden per slot proberen, heb ik na 2,5 uur en zonder schade, twee verschillende codes voor de twee afzonderlijke sloten. Het kost mij moeite om de nieuwsgierigheid te bedwingen de koffer te openen maar ik besluit eerst de man te bellen. Nog diezelfde dag, en met zijn vriendin die nog steeds nergens van weet, komt hij onze kant op.

Als ze samen binnenkomen zie ik een nette vrouw op leeftijd die vrijwel meteen haar hand voor de mond slaat als ze de koffer op tafel ziet liggen. Ze kijkt naar de man en stamelt: “Dit is toch niet…? En… Is het gelukt?” Ik vertel de vrouw de 2 codes en die blijken een verwijzing te zijn naar een bijzonder moment destijds. En als de vrouw vervolgens met trillende handen de koffer opent, treft ze naast wat papierwerk een zwarte koker aan met daarin de bril met het groene montuur.

Het is dan bijna december en als een vroege kerstgedachte heb ik dan al besloten niets in rekening te brengen. Enkele dagen later ontvangen we deze mooie bedankbrief.

kofferbrief2

Share with friends